BaÅŸakÅŸehir Ticaret Meslek ve Anadolu Ticaret Meslek Lisesi

Merhaba Ben Ersin,

Hayatıma 1992 yılının Haziran ayının 1.gününün hatırlayamadığım bir saatinde,o cennet Türkiye'min güzide illerinden biri olan İstanbul'un soğuk,karanlık ve bir okadar da ıssız olan adını bilmediğim bir hastanesinin adını bilmediğim bir yerlerinde dünyaya gözlerimi açmışım...

 

Bu olayı gerçekleştirmekle iyimi yapmışım bilmiyorum, ama olmuş bikere naparsınız yuvarlanıp gidiyoruz.
Şimdi ise kanaatimce büyüdüm 17 yaşlarıma geldim.Kendime bazı mekanlar ve bilgisayardan ibaret bir hayat oluşturdum öyle gidiyor işte... Önceleri daha farklıydı tabi herşey ama dostum diye yanımda olanların sahte olduğunu görünce kimseyle birşeyler paylaşmak istememeye başladım zamanla... Bazılarına garip geliyor ewden nadir çıkıyor olmam yada hep bilgisayar başında olmam ama aslında hiçte zor değil neden böyle bu çocuk sorusunun cevabı...Düşünün.Bugüne kadar çok şey yaşadım,gördüm geçirdim belki yaşıma bakanlar aldanarak 17 yaşındaki bir çocuk neler yaşamıştır diye düşünebilir kısmen haklılarda ama yinede yaşamamam gereken çok şeyi yaşadığımın kanısındayım... Ne kardeşlikler ne dostluklar bitirdim, Sonuç olarak insanların %98'i sahte ve bir okadar da boş...
Mağdem doğduk ve ölüm günümüze kadar yaşayacağız.O nedenle mutlu olmak en iyisi...Çevremde çok sevdiğim insanlar var.Başta ailem sonrada 2-3 arkadaşım.Tek temennim bundan sonra dost dediklerimden kazık yememek.
Aşka gelince bugune kadar hiç aşık olmadım.Çıktığım kişiler oldu tabi ki.Yanlız hiçbirine aşırı bir bağlılığım olmadı ve hepsinde bir kusur bularak ayrıldım.İnşallah bundan sonra çok seveceğim birine rastlarım.